BEER


تاريخچه آبجو :

مصریان باستان برای اولین بار روند تولید آبجو را در کتیبه های پاپیروس حدود 5000 سال پيش از ميلادمسيح نگاشته اند. این آبجوهای اولیه با چیزهایی مانند خرما ، انار و سایر گیاهان بومی تهیه شده بودند. مصریان برای مراسم مذهبی از آبجو استفاده می کردند و شما می توانید فرعون ها را نخستین "کارخانه های تولید آبجو" بنامید.

سرانجام اين نوشيدني از خاورمیانه در سراسر دریای مدیترانه و به اروپا راه یافت و در آنجا به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی تبدیل شد. این امر به ویژه در شمال اروپا صادق بود که در آنجا محصولات زراعی فراوان از جو و مواد اولیه کافی را برای توليد آبجو دردست داشتند. آبجو هم به دلیل ارزش غذایی و هم به دلیل اینکه جایگزین مناسبی برای آب آشامیدنی بود ، ارزش بسیاری داشت.


در اوایل قرون وسطی بود که ، آنچه ما از آن به عنوان آبجو مدرن نام ميبريم ، متولد شد. صدها سال است که از آب جو خام به عنوان منبع اصلی قند تخمیر شده استفاده می شده است ، اما استفاده از هاپ (رازك) به عنوان ماده تلخ و طعم دهنده تا حدود قرن دوازدهم رایج نبود. قبل از آن زمان ، بسیاری از گیاهان و ادویه های مختلف برای تعادل طعم شیرین مالت در آبجو استفاده می شدند. همه چیز ، از صنوبرگرفته تا گلهای خشک و ریشه های تلخ ، راه خود را به ظروف پخت پیدا کرده بودند. با این وجود ، در حدود سال 1150 ، راهبان آلمانی معمولاً از هاپ براي بوجود آوردن تعادل طعم شيرين مالت در آبجو استفاده ميكردند. بعدها آبجوسازان دریافتند که هاپ ها تلخی بسيار دلپذيري دارند و اين ويژگي سبب كاهش تشنگي مي شود. همچنين از آن ها مي توان به عنوان یک نگهدارنده طبیعی استفاده كرد که سبب افزایش عمر آبجو می شود.

راهبان از مهمترین توليدكنندگان آبجو قرون وسطی بودند زيرا تقریباً هر صومعه دارای یک کارخانه آبجو در محل بود و همچنين مورخین به راهبان به دليل بسیاری از نوآوری های تولیدی اعتقاد دارند که فراتر از معرفی هاپ ،  ایده لگرینگ یا ذخیره سرد  آبجو ، برای بهبود طعم و مزه آن را نيز بيان كردند.


به طور كلي آبجو يا Beer ، پرمصرف‌ترین و قدیمی‌ترین نوشیدنی الکلی و پس از آب و چای محبوب‌ترین نوشیدنی جهان است. آبجو حاصل تخمیر نشاسته و اساساً انواع دانه غلات است، هرچند بیشتر از دانه جو براي توليد آن استفاده مي گردد، ولی از دانه‌های برنج، ذرت و گندم نیز استفاده می‌شود. بیشتر طعم تلخی آبجو به خاطر رازک است که یک نگهدارنده طبیعی نیز می‌باشد ، اما آبجو در برخی موارد داراي طعم‌های دیگری همچون سبزیجات و میوه‌ها است.


آبجو از چهار ماده اصلی تهیه می شود: جو ، آب ، هوپ (رازك) و مخمر. ایده اصلی این است که قندها را از غلات (معمولاً جو) استخراج کنیم تا مخمر بتواند آن را به الکل و CO2 تبدیل کرده و آبجو ایجاد کند.

مراحل توليد آبجو

1) Malting

فرآیند تولید آبجو با دانه غلات و معمولاً جو (گاهی از گندم ، چاودار و ديگر دانه هاي مشابه استفاده مي شود) شروع می شود. دانه ها از طریق فرآیند گرم کردن ، خشک کردن و ترک خوردن ، برداشت و پردازش می شوند. هدف اصلی جداسازی آنزیم های مورد نیاز برای دم کردن در مرحله بعدی مي باشد.


2) Mashing

سپس دانه ها فرآیندی را که به آن مخلوط شدن مي گويند ، طی می کنند و حدود یک ساعت در آب داغ كه در حال جوشيدن نباشد ، ميريزند. آنزیم هاي فعال شده در مرحله قبل سبب تجزیه و آزاد شدن شکر درون دانه ها  می شوند. پس از اتمام این کار ، آب را از خمیر که اکنون پر از شکر دانه غله است ، تخلیه می کنند. این مایع چسبنده و شیرین را Wort می نامند كه در واقع ابجو خام است.


3) Boiling

Wort حدود یک ساعت جوشانده می شود در حالی که چندين بار به آن هوپ و سایر ادویه ها اضافه می شود.


4) Fermentation

پس از يك ساعت جوشيدن wort و خنك شدن ، آن را از صافي و فیلتر رد ميكنند. سپس در ظرف تخمیر قرار داده شده و مخمر به آن اضافه می شود. در این مرحله دم كردن کامل شده و تخمیر شروع می شود. این آبجو برای چند هفته در دمای اتاق یا هفته های بسیاری در دمای سرما ذخیره می شود در حالی که مخمر جادوی تخمیر خود را انجام می دهد. در اصل مخمر تمام قند موجود در wort را می خورد و به عنوان مواد زائد CO2 و الکل توليد ميكند.


5) Bottling  and aging

اکنون شما آبجو الکلی دریافت کرده اید ، با این حال هنوز صاف و بدون گاز است. آبجو بدون گاز بطری می شود ، در این زمان یا مانند نوشابه ، به طور مصنوعی گازدار می شود ، و اگربه صورت بطری با محتويات كنترل شده بسته بندي شود ، مجاز است که به طور طبیعی از طریق CO2 که مخمر تولید می کند ، گازدار شود. بعد ازگذشت چند هفته تا چند ماه و رسيدن ابجو ميتوانيد از ان استفاده كنيد.



بازار فروش

آبجو سازی یک کسب و کار بین‌المللی است که عمدتاً توسط چندین شرکت چندملیتی بزرگ و صدها تولیدکننده کوچک از مغازه‌های آبجوسازی گرفته تا آبجوسازهای منطقه‌ای اداره می‌شود. هرساله بیش از ۱۳۳ میلیارد لیتر (۳۵ میلیارد گالن) آبجو به فروش می‌رسد و در سال ۲۰۰۶ میلادی مجموع درآمد حاصل از فروش آبجو ۲۹۴٬۵ میلیارد دلار بوده‌است. 

اثرات آبجو بر سلامتي

آبجو برای جلوگیری از بیماری های قلبی و سکته مغزی استفاده می شود. همچنین برای کاهش احتمال مرگ در اثر حمله قلبی ، برای جلوگیری از افت مهارت های تفکر در زندگی ، برای بیماری آلزایمر و بسیاری شرایط دیگر استفاده می شود ، اما هیچ مدرک علمی خوبی برای حمایت از این موارد وجود ندارد.


تصور می شود که آبجو سبب افزایش لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL_کلسترول خوب) مي شود. همچنین ویتامین B6 (پیریدوکسین) موجود در آبجو می تواند به پایین آمدن سطح هموسیستئین(یک ماده شیمیایی که به عنوان یکی از عوامل خطر برای بیماری های قلبی قلمداد می شود) کمک کند . 

در پايان به اين نكته اشاره ميكنم كه هر ماده خوراكي سود و زياني همراه دارد درنتيجه بايد از آن ها درست و به مقدار كافي استفاده شود.