آب میوه معمولاً به عنوان نوشیدنی مصرف می شود و یا به عنوان ماده تشکیل دهنده یا طعم دهنده در غذاها یا سایر نوشیدنی ها ، مانند اسموتی ها مورد استفاده قرار می گیرد. آبمیوه به عنوان یک نوشیدنی محبوب ظهور کرده است و پس از توسعه روشهای پاستوریزاسیون ،  بدون استفاده از تخمیر (که در تولید شراب از آن استفاده می شود) می توان آن را از فساد حفظ کرد. بزرگترین کشور های مصرف کننده آب میوه نیوزلند (تقریباً یک فنجان) و کلمبیا (روزانه بیش از سه چهارم فنجان) هستند. 

تهیه آبمیوه

آب میوه با استفاده از فشردن مکانیکی و یا گاهی اوقات خیساندن (گاهی اوقات به صورت تحت فشار سرد) گوشته ی میوه یا سبزیجات بدون استفاده از گرما یا حلال ها تهیه می شود. به عنوان مثال ، آب پرتقال عصاره مایع میوه درخت پرتقال است و آب گوجه فرنگی از طریق اعمال فشار بر میوه گوجه فرنگی بدست می آید . ممکن است آب میوه و سبزیجات تازه با استفاده از انواع آبمیوه گیری های دستی یا برقی در خانه تهیه شود. بسیاری از آب میوه های تجاری برای از بین بردن فیبر یا پالپ فیلتر می شوند اما آب پرتقال تازه با میزان بالای پالپ نوشیدنی محبوبی محسوب می شود. در برخی از آب میوه ها مواد افزودنی ، مانند شکر و طعم دهنده های مصنوعی برای بهبود طعم استفاده می شوند. روشهای متداول برای حفظ و فرآوری آب میوه ها شامل کنسرو کردن ، پاستوریزه کردن ، تغلیظ ، منجمد کردن ، تبخیر و خشک کردن به روش پاششی است.

انواع آبمیوه

_آبمیوه طبیعی: فرآورده ای است که با محتوای آبمیوه صد درصد بدست آمده واز فشردن میوه و یا رقیق نمودن آبمیوه تغلیظ شده (کنسانتره) با آب آشامیدنی تا رسیدن به غلظت مطلوب بدست می آید.

_نکتار:از مخلوط آبمیوه طبیعی ویا معادل آن کنسانتره یا پوره میوه به همراه آب ، شکر و سایر افزودنیهای مجاز(اسید خوراکی ،....) بدست می آید. این محصول نسبت به آبمیوه حاوی درصد کمتری از آب میوه در حدود 30% است.

_نوشیدنی میوه ای بدون گاز:این محصول از نظر درصد آبمیوه حاوی حداقل 20% آبمیوه بوده یا معادل آن کنسانتره و آب می باشد و حاوی سایر مواداز قبیل شکر ، اسید خوراکی ، طعم دهنده و رنگ طبیعی خوراکی است.

استفاده از شیرین کننده های طبیعی در این محصولات مجاز می باشد که شامل ساکارز (شکر )،گلوکز ، فروکتوز ، شربت اینورت و شربت ذرت با فروکتوز بالا است.

روش تولید آبمیوه در کارخانه

_شستشوی میوه و جداسازی بخش های معیوب

_عصاره گیری

_فیلتر کردن ، تصفیه و شفاف سازی

_پاستوریزاسیون

_پر کردن در ظروف مورد نظر

_کنترل کیفیت

_خنک کردن، برچسب زدن و بسته بندی

شستشوی ابتدایی میوه به منظور جدا کردن خاک، شن ، گرد و غبار ، برگ ، آشغال و  نيز به منظور دور نمودن بقاياي حشره کش هاي موجود بر روي ميوه ها انجام مي گيرد. علاوه بر اين، با انجام اين عمل بار ميکروبي ميوه ها نيز تا حد معيني کاهش مي يابد. معمولا برای این کار از یک حوضچه و یک بالابر شیب دار استفاده می کنند.مواد سنگین در حوضچه ته نشین می شوند . میوه ها هم بر روی بالابر آبکشی میشوند.

ميوه هايي که در توليد آب ميوه مورد استفاده قرار مي گيرند بايد قابل خوردن باشند. از سوي ديگر، ترکيب ميوه ها با توجه به درجه رسيدگي آنها، متفاوت بوده که روي ويژگيهاي آبمیوه بدست آمده تاثیر می گذارند. جداسازی میوه های معیوب بوسیله کارگران به صورت دستی یا بعضی اوقات بوسیله چشم الکترونیکی انجام می گیرد.

 قبل از پرس کردن بايد بافت ميوه متلاشي شده و ديواره سلول تا حدي تجزيه گردد. پس از طریق دستگاه های مورد نظر میوه ها یا خرد می شوند ویا تحت فشار تا حدی به پوره نرم تبدیل میگردند.

متداول ترين روش براي استخراج آب ميوه ، پرس کردن مي باشد.  به منظور استخراج آب ميوه ، انواع مختلف پرس مورد استفاده قرار مي گيرد که بر حسب طرز کارشان به دو گروه مداوم و غير مداوم تقسيم مي گردند. بسته به نوع پرس ، ترکيب آب ميوه و راندمان آن متفاوت مي باشد.

عمل بوگیری و فیلتراسیون روی عصاره خارج شده انجام میگیرد. اگر هدف تهیه کنسانتره باشد باید از روش های حرارتی، انجمادی و اسمز معکوس عمل تغلیظ انجام گیرد.برای تهیه آبمیوه باید کنسانتره بوسیله آب رقیق گردد و توسط شکر و طعم دهنده ها طعم مورد نظر را بیابند.

بعد از این فراوری آبمیوه دوباره باید فیلتر گردد تا مواد حاصل از آب و شکر از آن جدا گردد. سپس در ظروف مورد نظر پر شده و توزیع میگردند. حین پرکنی دمای آبمیوه را تا 90 درجه بالامی برند تا عمل پاستور انجام گیرد. پس از پر کنی لازم است دما دوباره کاهش یابد. پس از این مرحله آبمیوه ها برای مصرف توزیع می شوند.

فواید آبمیوه

آب میوه اغلب به دلیل فواید سلامتیشان مصرف می شود. به عنوان مثال ، آب پرتقال دارای ویتامین C طبیعی یا اضافه شده ، اسید فولیک و پتاسیم می باشد. آبمیوه ها معمولا حاوی موادی مانند کاروتنوئیدها ، پلی فنول ها و ویتامین C هستند که مزایای سلامتی زیادی به همراه دارند. 

مصرف زیاد آب میوه با شکر اضافه شده ممکن است با افزایش وزن مرتبط باشد ، اما همه مطالعات این اثر را نشان نداده اند. اگر آبمیوه 100% طبیعی باشد میتوان از آن به صورت روزانه برای دریافت این مواد مغذی استفاده کرد. 

آبمیوه 100%

این نوع آبمیوه بصورت طبیعی بدست می آید و حاوی طعم دهنده و شکر اضافه نیستند. تحقیقات نشان می دهد آب میوه 100% با افزایش خطر دیابت در ارتباط نیست. یک بررسی در سال 2018 نتیجه گرفت که آب میوه 100% خطر پوسیدگی دندان در کودکان را افزایش می دهد اما "هیچ مدرک قطعی وجود ندارد که مصرف آبمیوه 100% اثرات منفی بر سلامتی داشته باشد". 

اثرات منفی مصرف آبمیوه

آکادمی اطفال آمریکا از سال 2017 می گوید که آب میوه نباید به کودکان زیر یک سال داده شود.  برای کودکان یک تا شش ساله ، مصرف آب میوه باید تا حدود نیم تا سه چهارم فنجان در روز محدود شود. به خاطر قند زیاد و مقدار فیبر کم در مقایسه با میوه اصلی مصرف بیش از حد آب میوه ها ممکن است در مقایسه با خوردن میوه های کامل ، میزان مواد مغذی دریافتی را کاهش دهد و باعث ایجاد اسهال ، درد شکم ، نفخ یا پوسیدگی دندان ها شود. مطالعات نشان می دهند که مصرف بیش از حد آبمیوه های حاوی شکر اضافه خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش می دهد. 

مصرف بیش از حد آب میوه با قندهای اضافه نیز با چاقی کودکان مرتبط بوده است.